Deniz yatağın üstündeki son kıyafetini katlayıp valizine yerleştirdi. Valizinin fermuarını kapattıktan sonra yatağın diğer ucunda oturan Ege’ye baktı. Ege neredeyse yüzünün tamamını kaplayan siyah çerçeveli gözlüğünü parmağıyla gözlerine doğru iterken yüzüncü defa “Neden gidiyorsun?” diye sordu.
Deniz onun yanına gidip önünde diz çöktü. Gözlük camının arkasına saklanmış yeşil gözlerdeki bakılar üzgündü. Deniz onun minik ellerini tutarken “İyi bir doktor olabilmek için gitmem gerekiyor aşkım” dedi. Efe öne atılıp minik kollarını onun boynuna sardı. “Ama seni özlerim” derken sesi ağlamak üzereymiş gibi çıkıyordu.
Deniz onu kucağına alıp ayağa kalktıktan sonra yatağına oturdu. Ege’yi kucağına oturtup geri çekilerek gözlerine bakarken “Abimle sürekli kameradan konuşuyorduk ya, biz de kamer
