MİLYONDA BİR

24. BÖLÜM

Tarık'ı görür görmez her şey dondu. Süratle giden arabalar, Tarık'ın kırpılan gözleri ve tamamen her şey. Normalde Dejavu'nun gelmesi gerekiyordu. Eğer bir hasta değilsem, gelmesi gerekiyordu. Belki de cevap ve tüm çözüm onun gelişindeydi.

Hızla etrafımda dönerek sadece bir kişiyi aradım. Gelmeliydi! Gelmiş olmalıydı!

Etrafımda tamamen dönmeme rağmen kimseyi görememiştim. Yoktu, gelmemişti.

Hiç olmadığım kadar umutsuzluğa düşüp başımı yere eğdim. Gelecek olan tek ümitte gelmemişti.

Birden esen ılık rüzgara yüzümü tutmak için kaldırdığım başım ağrıyordu ancak bir çift gözü görmemle hiçbir şeyim kalmamıştı.

Karşımda duran Dejavu gülümsüyordu. Nasıl gülümseyebiliyordu? Ben ağlamak üzereydim.

Bu kadarcık zaman içinde kendimi o kadar yalnız hissetmiştim ki kimse ile konuşamamış, kimseye b