23. BÖLÜM
Tüm kuvvetimi vererek kapıyı kapatmaya çalıştım ancak yanında getirdiği adamlarla beni geriye doğru atan Yeşim içeri girip kapıyı kapatmıştı. İçerisi çok dar olduğu için Yeşim ile aramızda yarım metre kadar bir şey vardı. Yine o duygusuz ve illet bakışları ile bakıyordu gözlerime. Göz kırpışında bile bir ifadesizlik vardı. Derin bir nefes alarak "Nasıl? Nasıl bulabildin beni? Ve neden geldin?" diye sordum. Eski sessizliğine devam edeceğini düşündüğüm Yeşim beni ellerimden ve kollarımdan sıkıca tutan adamlara engel olmadı. Yere adeta sabitlendiğim anda Yeşim etrafı karıştırmaya başladı. "Ne yaptığını sanıyorsun? Kendini ne sanıyorsun sen?" diye haykırdığım anda tam üst dudağımın üzerine kuvvetli bir yumruk yedim. Yumruğun yaptığı etki ile başım ağır bir şekilde sarsılmıştı. Gözlerim bul
- Yazar
