22. BÖLÜM
İçeri girip karnımızı doyurduk. Teşekkürümüzü de ettik ama Tarık görevli adamın ısrarlarına rağmen yüklü bir miktar para bıraktı. Savaştan ötürü zor durumda kaldıkları belli oluyordu ama ne mütevazıydılar ki kendilerinde de olmadığı halde bizi misafir olarak kabul ediyorlardı. Oteldeki işimizi de bitirip dışarı çıktık. Aldığımız yol tarifine göre otogara gittik ve bilette yazan otobüs ile saati beklemeye başladık. Otobüs beklerken öyle insanlar, öyle manzaralar gördük ki. Kimi zaman gözümüz yaşardı, kimi zaman moralimiz bozuldu. Annesini babasını kaybedenlerin feryadından, evladını kaybedenlerin feryadına. Kolunu bacağını kaybedenlerin feryadından, hayattan kopmuş bir deri bir kemik kalmışların feryadına. Neredeyse önümüzden gelip geçen herkes içimize bir acı serpip gitmişti. Derin bir
- Yazar
