Maral’dan,
Konak günlerdir yasımızı paylaşmak için dolup taşarken bir türlü Mervan abiyle konuşacak fırsatı yakalayamıyordum.
Tuhaf bir şekilde sanki benden kaçıyordu.
Ağama geç kalma korkusu ile Şervan’ın tanıdığı günlerin tükenme korkusu bir biri ile yarışırken bir de bitmek bilmeyen mide bulantılarımla mücadele ediyordum.
Mideme giren hiç bir şey yarım saatten fazla duramıyordu.
Neyse ki ayran vardı ve ben artık sadece ayranla ayakta kalabiliyordum.
Geçirdiğim bu sıkıntılı günlerdeki en büyük tesellim ise Delal’in konakta kalmaya başlamış olmasıydı.
Babam nihayet bir kaybım olduğunu fark ederek bana baş sağlığı dilemeye gelmiş, kardeşimin de istediğim kadar yanımda kalabileceğini söylemişti.
Evin ihtiyaçları, mali konular ağamın zamanında da hep bende olduğu için Lale, bu köyde
