Aras yavaşça Defne’yi saran kollarını gevşetip başını geri çekti.
“Aşığım sana kadın!”
Defne’nin gözleri parıldadı: “Ben de sana aşığım Aras’ım!”
“İyi misin sevgilim?” dedi Aras, Defne’nin dağılan saçlarını toplamak ister gibi yanaklarının yanına bırakarak.
“Çok iyiyim. Şimdi çok daha iyiyim sevgilim.”
Alnını Defne’nin alnına dayayıp gözlerini kapattı. Varlığına milyonlarca kez şükrederek derin bir nefes aldı ve “Şimdi dosyalar” dedi. Ama sesi, “Şimdi hayatta kalalım” der gibi çıktı.
Aras çamaşırı ve pantolonunu giydi, kendi tişörtünüyse Defne’ye verdi, her ne kadar işe odaklanmaları gerekse de Defne’nin kalçalarını seyretmeyi seviyordu. Defne de gülümseyerek dantel külotunu ve Aras’ın tişörtünü giydi.
Aras’a göz kırpıp Defne masaya oturdu. Klasörleri açtı. Bu kez daha sistemli ile
