Akşam, evin içine yavaşça doluyordu. Perdelerin arasından giren son ışık şeritleri zeminde uzayıp incelirken Defne masanın üzerindeki hafıza kartına bakıyordu. Küçük, siyah bir parça. Ama ağırlığı beklenenden fazlaydı. Aras pencerenin yanında duruyordu. Sokak sessizdi. Bahçe karanlığa gömülmüştü. "Geceyi burada geçireceğiz," dedi Aras. Bu bir karar değil, durum tespitiydi. Defne başını salladı. "O zaman geceyi boş geçirmeyelim." Aras ona döndü. Defne’nin gözlerinde tanıdığı ifade vardı. Planlama. Kontrol. Hazırlık. "Ne düşünüyorsun?" diye sordu Aras. Defne ayağa kalktı. "Eğer biri buraya tekrar gelirse, bu kez fark etmeden gidemeyecek." ************************** Hazırlık sessiz başladı. Salonun girişine ince misina yerleştirdiler. Kapı açıldığında hafif bir ses çıkaracak me

