Kapı çalınmadı.
Sadece ses geldi.
“Konuşmamız gerekiyor.”
Kadın sesi. Sakin. Ne aceleci ne tehditkâr.
Aras silahı doğrulttu ama kapıyı açmadı.
“Tek başına mısın?” diye sordu.
Kapının arkasından kısa bir duraksama.
“Hayır” dedi Meryem.
“Hiçbir zaman.”
Bu cevap silah sesinden daha tehlikeliydi.
Defne ayağa kalkmaya çalıştı. Bacağı sızladı ama durmadı.
“Kapıyı aç” dedi.
Aras sertçe baktı.
“Bu bir test olabilir.”
Defne’nin gözleri netti.
“Evet. Ama kimin kimi test ettiği henüz belli değil.”
Aras kapıyı yarım araladı.
Meryem içeri girdi.
Maskesiz.
Ama yüzü maske kadar ifadesizdi.
Bir anlığına gözleri Defne’nin bacağına kaydı.
“Derin değil” dedi.
“Bilinçli atış.”
Aras’ın silahı hâlâ doğrultuluydu.
“Sen mi yönettin?”
Meryem bakışını ondan ayırmadı.
“Yönetebilseydim kan ç
