Lidya Alper
Hayat bazen sizi hiç beklemediğiniz anlarda, en güçlü bağların tam ortasına bırakıveriyor. Sunay teyzenin ameliyatı ile başlayan o iki günlük hastane mesaisi, aslında kalplerimizin birbirine ne kadar sıkı düğümlendiğini anlamam için bir vesileymiş. Hastane odasının o kasvetli havasını, gençliğimin verdiği o bitmek bilmeyen enerjiyle dağıtmaya çalıştım. Onu her doğrulttuğumda, her ilacını içirdiğimde gözlerinde gördüğüm o minnet dolu şefkat, yorgunluğumu daha oluşmadan silip süpürdü. "Canlı, dinamik bir el lazım" demişlerdi ya; ben o iki gün boyunca Sunay teyzenin sadece eli ayağı değil, neşesi ve umudu da oldum.
Taburcu olduğumuzda ise bizi bambaşka bir telaş karşıladı: Görümcem Kübra’nın nişanı! O iyileşme sürecinde Sunay teyzeyi yalnız bırakamazdım, bu yüzden bir hafta boy
