Annemi bahçeye açılan evimizin girişinde, Azahan konusunda kızdırmakla meşguldüm ve en son ona, "hadi hadi... sende ondan hoşlanıyorsun gibi," dediğimde yanındaki küçük kırlenti tuttuğu gibi bana fırlattı ve, "terbiyesiz!" diye sözüm ona azarladı beni. Bu hali çok komikti ve içimde biriken kahkaları daha fazla tutamadım, koyverdim sonunda.
Kahkaha üstüne kahkaha atıyordum ki, bahçe kapısı tarafından bir patlama sesi geldi. Bariz silah sesiydi ve hızla bir şeyin ahşap kapımıza çarptığını duyduk. Sessizlik olmuştu ki tekrar üç dört el silah sesi duyduk ve bu ses inanılmaz güçlüydü.
Deli bir şaşkınlığa düşmüştük ve annem aniden benden önce yerinden fırladığında, iyice şaşırdım. Bahçeye yalın ayak çıktığında ise artık aklımdaki tek şey, Serhan'dı. "yok o değildir, ancak bir iki güne topar
