Azahan...
Topraklarımıza ilk kez adım atan Burçak, kıymetlimin kıymetlisi içindi bunca hazırlık.. sağ yanımdaki kalbim, şimdiye kadar hiç olmadığı kadar mutlu ama aynı anda derin bir hüzün ile çarpıyordu.
Göz boyamasıydı görünen her şey, bir illüzyondan ibaretti. Bendi'min gördüğü o rüyanın biraz erken tezahür etmesiydi sadece... mutlu olsunlar istiyordum ve benim, şah Azahan'ın, artık vaktinin azaldığını biliyorum. Bunu tüm ruhumla hissediyordum.
Sırtımdaki o kurşunlar, öyle bir noktaya saplanmışlarki, çıkarıldıkları anda şunca yıllık ömrüm sonla buluşur ve bu sadece sevdiğini gördüğünde çok mutlu olan gözler, bir daha açılmamak üzere kapanırdı. Bu sadece bir erteleyişti.. hoş mevlanında dediği gibi ecel geldi mi ne bir an geri, ne bir an ileri.. değişmezdi.. son nefes yakalardı yarat
