Bendi'nin gönülden kopup gelen çağrısı, son nefesini vermekte zorlanan Azahan'ın kulaklarında hoş bir sada olarak kaldı... gözlerini açıp onu son kez görmeyi çok isteyen kalbinin yavaşlayan vuruşları, bu istekle biraz hızlanır gibi olduğunda, klandan yaradana yapılan çağrı tatlı bir uğultuyla her yeri kapladı. Klan Allah'a onun ayeti ile yalvarıyordu.
Hasbünallahü ve nimel vekil, "Allah bize yeter, O ne güzel vekildir"
(Al-i İmrân Suresi: 173- Alıntıdır.)
Klanın nerdeyse tamamı akın akın dış dünyaya açılan kapıdan geçip, şahlarının etrafında toplanmaya başladılar. Ortalık azadan geçilmiyordu ve Burçak, bu gördüklerine karşılık gönlünde ilk kez hiçbir korku duymuyordu. Bunu birazda onlara borçluydu.
Azalar, özellikle beyaza bürünmüşlerdi. Şah Azahan'ın misafirlerini beklediğini ve o
