Kollarım arasında yere yığılan kadınımın, saçlarıda benim gibi etrafa dağılmıştı... Bir bölümü kan olmasına rağmen hala Güneş kokuyordu... Titreyen ellerimle yüzünü avuçlarım içine aldım... Beni bırakıp hiçbir yere gidemezdi...
" Güneş güzelim aç gözlerini" dedim bağırmaktan kısılan sesimle... Ama hiç bir kıpırdı yoktu... Sadece nefes alışını hissedebiliyordum...
" Emre arabayı getir" diye bağırdığımda, depodaki kalabalıkta sağa sola kaçışıyordu... Emre koşarak dışarı yöneldiğinde, bende Güneşi kucağıma aldım... Kolu boşlukta sallanırken, hem alnını öpüyor hemde dışarıya biran önce çıkmak için hızla yürüyordum...
" Dayan güzelim, benden önce hiçbir yere gidemezsin... Hem daha çocuk yapıcaz unuttun mu... O amcadan boşunamı baston yedim ben"
Ben kimseye bu kadar değer vermedim... Bu ucu
