~ BÖLÜM 17 ~

1351 Kelimeler

Emre verdigi haberin etkisinden korkmuş gibi evden çıkarken, Burak hala tek noktayı izliyordu... Bu kadarmı sevmişti yani bu kızı...Adını duydugunda bile böyle bir etkisi varsa, ya karşısına çıktıgında... Artık ortamı yumuşatmak amacıyla konuşmam gerektigini farkedip, bogazımı temizledim... "Aaa şey, ben çok yorgunumda acaba nerde uyuyabilirim" Allahım ben niye böyleyim yaa... Dogumda falan ebe kesin elinden düşürdü beni...Kesin... Adam burda şok geçiriyo... Ben uyku diyorum... " Biraz daha uykusuz kal, karşılamamız gereken bir misafirimiz var" dedi yüzüme bile bakmadan... Benimlemi karşılamak istiyordu yani onu... " Yalnız olsanız daha iyi" " Yalnız kalmak falan istemiyorum Güneş, yanımdam bir saniye bile ayrılmıycaksın" Galiba yanlız kalırlarsa onu affediceginden korkuyordu... B

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE