Hastaneden çıktıktan sonra, Burak, ben ve Yaren birlikte eve dönmüştük...Emre bizimle gelmek yerine, korumaların arabasına binmişti...
"Bu hanım efendinin yanında, can güvenliğim tehlikede..." diyerek Yaren'e imâda bulunsada, Yarenin verdiği cevapla karnımı tuta tuta gülmemeye çalışmak ızdırap gibiydi benim için...
"Keşke sizi sessize alabileceğimiz bir tuşunuz olsaydı...Hem çevre kirliliğini engellemiş olurduk, hemde kötü esprilerinizi duymak zorunda kalmazdık..." dedi Aliye...
Bende diyorum bu kıza kanım neden ısındı...E kız aynı benim kafayı yaşıyor bildiğin, dahasına gerek var mı...?
Arabalar evin bahçesine giriş yaptığında, Burak benden önce inip kapımı açtı ve inmeme yardım etti...Hala kendini kötü hissettiğinin farkındaydım...
Bilerek canımı yakmıyacağının farkında olduğum için
