Yolda akıp giden arabanın içi sessizliğe gömülünce Güven bir ıslık tutturup ağır ağır onu çalmaya başladı.
Güneş kendine tanıdık gelen tınıların ne olduğu çözmeye çalışmıyordu. Aksine sinirini bozmaktan başka bir katkı sağlamamıştı.
Yoldan gözlerini ayırmadan “Kes şunu!” diyerek Güven’i uyardı.
Arabayı kullanan Güven yanında gözlerini ayırmadan yola bakan Güneş’e kısa bir bakış atıp yeniden önüne döndü.
Bu kadar kızacağını tahmin etmediği için şaşırmıştı. Onu dinlemeyip yeni bir melodiyi dudaklarından çıkardığında Güneş sinirle arabanın radyosunu açtı. Yerel radyo kanalında çalan şarkı hoşuna gidince elini radyodan çekip geriye yaslandı.
Güven ona dönmeden kısa bir bakış atıp yola adapte oldu. Islık çalmayı bırakmıştı.
Güneş’in neden bu kadar tepki gösterdiğini bulmaya çalışıyordu.
