Hasır koltuklara geçtiğimizde Savaş’ın elindeki kaliteli kırmızı şarap şişesini masaya bıraktı. Karan, ikisi ile tokalaştı. Savaş’ın elini tutarken arkadaşımın yüzünün aldığı ifade kıkırdamama neden olsa da siniri o kadar fazlaydı ki beni duymamıştı. Yasemin ise kolumu dürtüp sırıtırken alt dudağını ısırıp başını sağa sola salladı. Kulağıma eğilip “Kızım bu ne ya ateş ateş. Ay bunun her yanı günah olsa insan cehennemi göze alır ayol. Seni şimdi daha iyi anladım.” Dediğinde ise öksürür gibi gülüşümü sakladım. Hizmetli masayı nereye kurmamızı istediğini sormak için geldiğinde “Buraya hazırlayın” dedim. Evin hanımı gibi emir vermem hoşuma gitmişti. Sanki evliydik de arkadaşlarımızı ağırlıyorduk. Tabi hayaller Paris hayatlar Karan’ın buz gibi suratıydı. Benim adım da Günahsa o suratı yakmayı b
