Hayat öyle ağır sınavları insanlara sunuyordu ki kimin ne olduğu çözülemediğini anlar geliyordu.
Çiçek, sabah ayna karşısında saçlarını ensesinde toparken aynaya boş gözlerle baktı. Sanki gece kabus gören ya da geçmişin perdesini aralayan kendi değildi. Üzerine tişört ve kargocu pantolonu ile öylesine biriydi. Tombul yanaklarına şöyle bir baktı. Buna rağmen yaşadığı kansızlık sorunu yüzünden içtiği ilacı yüzünü buruşturarak ağzına atıp suyla yuttu. Midesi bulansa da derin soluklarla bunu geçirmeye çalıştı. Evin camlarını kontrol ettikten sonra çantasını alıp çıktı.
Otobüs durağına geçtiğinde bekledi. Saatine baktığında mesai saatinin başlamasına bir saat vardı. Trafik olmaması için dua etse de otobüsün gecikmesi ile bunun mümkün olmadığını anladı. Durağa taksi yaklaşıp durduğunda içind
