***
Konuşulacak ne varsa konuşulmuş, söylenecek her söz söylenmişti. Kimsenin bir kelam daha etmeye ne hali vardı ne mecali... Suskunluk tüm ağırlığıyla odayı koca göğdesiyle kaplamıştı. Bıkkınlık oturdu sedirin ucuna Hüseyin. Düştüğü durumu kabullenemesine imkan yoktu. Yanına da Mustafa oturdu. Tıpkı kardeşi Halil için nasıl canla başla çırpınmışsa şimdi de Hüseyin için aynı çabayı gösteriyordu. Ağlıyordu delikanlının yüreğinde yanan gururun ateşini. Hüseyin'in yerinde başka biri olsa bu teklifi düşünmeden kabul ederdi ama Hüseyin bir başkaydı.
Elini oğlanın omzuna koydu Mustafa. "Beni bilirsin Hüseyin. Gardaşım Halil neyse sen de osun benim için. Neye hükmedersen ardında dağ gibim dururum emme fikrin ne enişte dersen bu meselede acele garar verme gardaş, derim."
Oğlanın elleri sediri
