Zeynep mutfağa girdiğinde kayınvalidesi Saadet Hanım, pencerenin yanındaki sandalyede oturmuş, elindeki çay bardağını usulca çeviriyordu. Odaya yayılan mis gibi çay kokusu, içindeki gerginliği bir an olsun hafifletmişti. Saadet Hanım başını kaldırıp ona baktığında gözlerinde her zamanki gibi yumuşak ama dikkatli bir ifade vardı.
Zeynep hafif bir gülümsemeyle yaklaşıp,” Anne ben bir eve gidip geleyim. Kontrol edeceğim dün gidemedim. Ordan da sağlık ocağına gideceğim haberin olsun” diye söyledi.
Saadet Hanım kaşlarını hafifçe çatıp bardağını masaya bıraktı. “Tek başına gitme istersen ben de geleyim? Bu aralar korkuyorum yalnız kalmamızdan” diye sordu, sesi yumuşaktı ama içinde endişe de vardı.
Zeynep omzunu silkti. “Sadece kontrol edeceğim. Endişe etme anne hemen geleceğim”
Saadet Hanım
