Karanlık...

1053 Kelimeler

"İnsan umut etme yeteneğini yitirseydi çıldırırdı sanırım. Gider ilk karşılaştığı insanı boğardı, ilk uçurumdan atardı kendini. Yüreğinde zerre kadar sevgi olmazdı. Kuşkusuz umut dediğimiz bu yaşama mucizesi bizden olağanüstü bir özgür akıl ve yaşama tutkusu ister. Varoluş bilinci ister. Yoksa bunca çaresizlik içinde o da simsiyah bir taş olup en derinlerimize gömülürdü." Kendi ayaklarıyla bu tutsaklığa geldiği aklına düşünce gerçeklikten uzak, kendiyle alay eden bir tebessüm kondu dudaklarına. Sırf babasının katilini daha yakından görmek için Steven'ın peşine takılmış ve fark edilmemek için gizlendiği sokakta kapana kısılmış bir şekilde bulmuştu kendisini. Apaçık tuzağa çekildiğinin farkına vardığında her şey için artık çok geçti. Ağzına kapanan el, sesini çıkarmasını engellemiş ve kendi

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE