“Onu öldüreceğim.” dedi Mert, sesi söylediğini yapmaya ne kadar hevesli olduğunu belli edecek şekilde kısık ve öfkeliydi. Hatta sahneye doğru adım bile atmıştı. Gümüş bileğine asılıp onu durdurmasa karşısındakinin bir kadın olduğunu unutup aklındakini yapacaktı da.
“Dur, ne olur dur! Üstüne giderek onun istediğini yapıyorsun. Bırak bunu ben halledeyim.”
“Sen karışma.” dedi Mert, sesinin sert çıkması artık onu tanıyan Gümüş zerre etkilememişti.
“Asıl sen karışma. Derdi benimle, izin ver konuşayım.”
“Gümüş!” Mert, sıkılı dişinin arasında tıslarcasına konuşmuş, bu kez Gümüş’ü ürkütmeyi başarmıştı. Gümüş ellerini yavaşça onun bileğinden çekip yutkunarak geriledi. Az sonra neler olacağını kestiremiyordu ama kocası Pelin’in yanına gittiğinde hiç de seyirlik bir manzara çıkmayacağının fark
