Pelin, Mert ve Sinan harici herkes kahvaltı masasında yerini almıştı. Gümüş sofraya olabildiğince geç oturup erken kalkmayı planladığı için oyalanabildiği kadar oyalanıyordu. Midesi yine fenaydı, yataktan zor kalkmıştı. Uyandığında kocası çoktan gitmişti. Aşağı indiğinde kardeşiyle beraber çıktıklarını, sonunda konuşacaklarını ve sorunu halledeceklerini düşünerek neşelenmişti, ta ki midesi yeniden ayaklanana kadar.
Eksik gelen bir bardağı bahane edip eve girdiğinde kramplar giren midesini önemsemeden Sinan ve Pelin’in odasına doğru yürümeye başladı. Pelin’in akşamki rezaletinden sonra utanıp odasına saklandığını düşünüyordu. Yoksa annesi ve babası varken kahvaltıya gecikmezdi. Birkaç kez kapıyı çalıp cevap alamayınca içeri girdi. Girer girmez kapattığı kapıya yaslandı. Gördüğü manzara ka
