Nezaket kapısı Mehmet bey konağında ise durum çok çok daha farklıydı. Önden getirilen haberle yeni bir sonun başladığını, diğer konaklar gibi yeni bir taht kavgasının önünü açacak o haberi, hanım ağanın ölümünü duymayı bekliyorlardı.
Baştan ayağa, tepeden tırnağa karalar içindeydi hepsi. Gözleri yaşlı, yüzleri asık ve elleri bağırlarındaydı.
Şimdi ne tahttı umurlarında olan, ne de kendilerinde bahşedilecek baht.
Titreyen elleriyle babasının siyah takımını tamamlayan ceketini kaldırıp giymesi için yardımcı oldu güzel Farah. Yüzünden daha güzel olan gözleri bir an olsun nemli buğusunu yitirmiyor, al yanakları asla kurumuyordu.
Ceketini giyip önüne dönen babası Mehmet beyle göz göze geldiklerinde, düğüm düğüm olmuş kuru boğazından bir hıçkırık kaçırdı Farah. Titreyen elini soyulmaktan
