Üç gün geçmişti. O üç koca günde Urfa ve çevresi karış karış aranmış, hainler bulunmak üzere her taşın altına, her deliğin içine bakılmıştı. Hanım ağa ise günden güne kendini toparlıyordu.
Bu aldığı kaçıncı yaraydı, saymayı unutmuştu. Zaten artık saymıyordu da. Güneş'in annesi ve kocasının kollarında kendisini suçlayıcı çığlıklar atarak ağlayışlarını duyuyor, yüzlerdeki hüznü gördükçe daha çok kinleniyordu.
Berfin...
Onun için harika bir abla olamamıştı. Bu konuda söyleyeceği, söylemeye hak sahibi olacağı tek bir cümle yoktu. Sadece, kanını yerde bırakmayacağını biliyordu, o kadar.
Kendisini bir kez daha düşürmeye çalışmışlar, bu uğurda ailesinden bir can daha almışlardı.
Aylarda geçse, yıllarda geçse, bu iş hiç değişmeyecekti. Öyle lanetli bir koltuğu devralmıştı ki, uğruna belk
