Eve nasıl geldiğini bilmiyordu. Arabaya nasıl adımladığını, nasıl güç bulup da harekete geçtiğinden bir haberdi. Tek hatırladığı Cihat'ın sözünü unutma hanım ağa diye bağırışı, ardından konağın avlusunda halasının ne olduğunu sormasıyla Rüştü'yle olan bakışmalarıydı. Duyduklarını hazmetmesi ve ancak sonrasında bir karara varabilmesi için bekleyeceklerdi. Tabii bu bekleyiş ne kadar sürerdi, bilemiyorlardı.
Baş ağrısı bahanesiyle ağır ağır odasına adımladı. Rüştü herkesi sakinleştirip kenara çekerken o girdiği odanın kapısına yaslanarak kapattı ve üzerindeki anahtarı bir, ardından bir kez daha çevirdi. Sonrasında kıpırdamadı. Bir adım daha atmaya mecali yoktu.
Hisleri daha evvel yaşadığı tanıdık bir hissi anımsatıyordu. Tıpkı o günkü gibi hissediyordu. Boran'ı kendi elleriyle ölüme gönde
