Cenazeden birkaç gün sonraydı. Ortalık yeniden elden geldiğince dingin bir hal almış, herkes bir kez daha planlarını gözden geçirmek için kendi kabuğunun karanlığına çekilmişti. Zira düşünülecek çok şey vardı, çünkü gün geçtikçe gücünü artıran, kanatlarını daha çok açan büyük kartal hala hayattaydı.
Bu durumu en çok kafasına takan ise Cihan ve Şimal'den ziyade daha çok Efsun'du. Aslında hepsinin düşüncesi hemen hemen birbirinin aynıydı. Hepsinin can güvenliği amansız bir tehlikedeydi. Lakin içlerinden birinin çıkış yolu vardı ki, bu yol bir başkasının canını kendi elleriyle kartal yuvasına teslim etmekten geçiyordu.
Bir diğeri ise en büyük yemi kartal önüne bırakarak kendi canıyla birlikte küçük kardeşinin canını da kurtarma derdindeydi.
Onların ötesinde kendi karanlığında oturan bir
