Şirin’den,
Seve seve böyle adi bir adamı sevdiğim için kendimden nefret ediyordum.
Aileme karşı tek laf edemediği gibi bir de tüm yükü omuzlarıma bırakıyordu.
Şirin’i ben seviyorum, başkasına veremezsiniz diyecek cesareti yoktu ama deve kadar boyuyla benim küçücük kalbimin arkasına saklanmaya da utanmıyordu.
Babama cevap vermeden önce ufak bir nefes alıp söyleyeceklerime hazırlandım. Böyle ciğersiz bir adamın aşkı için zavallı yengemi ateşe atmaya gerek yoktu. Bu saatten sonra kimseyi sevmeyi düşünmediğime göre hayat boyu dul damgası ile yaşamayı da dert etmiyordum.
Cevabım gecikince babam bana doğru eğildi.
“Eğer istemiyorsan...”
Nasıl tamamlayacaktı ki o sözü? Anneme kuma mı alacaktı? Osman amcam yatalak olduğu için Zeren yengeme denk değildi. Konuşulan bir şey olmasa bile
