Mustafa’dan,
O hızla konağı terk edip arabama atladım. Gözüm hiçbir şey görmüyordu.
Şirin’in beni bir oyun gibi görmeyi bıraktığını sanacak kadar büyük bir salaktım ben. Şımarıklığının biraz olsun geçtiğini düşünecek kadar büyük aptaldım.
Demek benden umudunu kesince kancayı Kerem’e takmıştı. Gözlerine baka baka “nikahını taşırım” derken bütün o kardeşlik masallarının, çocuğun aklından uçup gideceğini çok iyi biliyordu.
Gözümün önünde çocuğa resmen cilve yapmıştı.
“ALLAH KAHRETSİN!”
Direksiyonu yumruklarken düştüğüm hale lanet ettim.
Nereden odasına girmiştim nereden başıma bela etmiştim kahpeyi!
Ne haliniz varsa görün desem de öfkemden dağı taşı yıkacak haldeydim.
Yarın öbür gün ikisi düğün edip gerdeğe gireceği zaman da böyle seyirci kalacaktım öyle mi!
Yok yok bu kadarını kab
