Şirin,
Kerem’le nikahlanmamıza karar verilince çıkıp giden Mustafa’nın ardından biz de odalarımıza dağıldık. Onun abuk subuk konuşmaları yüzünden eminim Kerem de kendini kötü hissetmişti. Çocuk gözüme bile bakamıyordu ama annesini kurtarmak için hiçbir şeye itiraz edemiyordu.
Üstelik saf gibi, belki gelir, benimle konuşup vaz geçirmeye çalışır diye bekledim ama Mustafa tüm gece konağa bile gelmedi. Zaten vazgeç dese bile artık çok geçti.
Bu saatten sonra onunla bir alakam olamayacağı için dilimi tekrar abi demeye alıştırmak istiyordum.
Bir şekilde dilim tekrar abi dese bile gönlümün olanları kabul etmesi kolay olmayacaktı.
Belki Sibel’le gerçekten evlenseler, ben okuluma gitsem, araya uzun uzun zamanlar girse her şey daha kolay olurdu. Belki herkes için hayırlısı da buydu.
Saba
