Şirin,
Mustafa telefonu suratıma kapatıp bir de beni engellediğinde söylediğim şeyi yanlış anladığını tahmin ettim. Zaten ne desem yanlış anladığı için artık şaşırmıyordum.
Yine de beni yanlış anladığını, öyle söylemek istemediğimi, Kerem’in nikahını o beni reddip durduğu için, artık hiç kimseyle evlenmeyeceğimden kabul ettiğimi uzun uzun yazdım.
Ona karşı hislerimde hep açık olduğum için kendince beni basit ilan etmişti.
Şaşırmasam da kalbimin kırılmasına engel olmadığım için usul usul gözyaşı dökerken sabah ettim.
Aslında kendimi ayakta tutmakta bile zorlanacak kadar yorulmuştum tüm gece. Düğün yeri eminim kınadan beter yorucu olacaktı. Vücudumun dinlenmeye deli gibi ihtiyacı vardı ama ne Mustafa’nın beni layık gördüğü sıfat, ne de babamın düşürdüğü konum bir türlü uyumama izin
