Şirin,
Dinlenmek için uzandığım odada, sebebini bilmediğim bir ürpertiyle uyandığımda Kerem, tepemde dikilmiş, bana bakıyordu.
Daha ne yapmaya çalıştığını soramadan, eliyle ağzımın üzerini kapatıp ses çıkarmamı engellediğinde kalbim korkuyla atmaya başladı.
“Sen benim karımsın. Ben kimseye boşama sözü vermedim, anladın mı?”
Bunu söylemek için beni bu odada esir almasına ne gerek vardı? Ne yapmaya çalıştığını anlayamadığım gibi ağzımı sımsıkı tuttuğu için soramıyordum da.
“Sana bir yere gitmene gerek yok, ben giderim dedim ama hala Mustafa’nın peşinden İstanbul’a gitmeye çalışıyorsun.”
Ağzımın üzeri kapalı olsa da boğuk boğuk sesler çıkarıp beni bırakmasını söylemeye çalıştım. Buradan çıktığımızda ona yaptıklarını ödeteceğimi bilmiyor gibi gücünü üzerimde kullanmaya devam etti. San
