Burak & Ece
Düğünümüzde siz değerli dostlarımızı aramızda görmekten mutluluk duyarız.
Boş bakan gözlerimi, dakikalardır elimde tuttuğum düğün davetiyesine dikmiştim. Demek evleneceği gün belli olmuştu.
"Davetiyeyi yollamaları kaba bir davranış olmuş."
Bakışlarımı davetiyeden çekip başımda dikilen anneme çevirdim. Omuz silkerken "Önemli değil," diye geveledim. Annemin biçimli kaşları çatılırken başını iki yana doğru salladı.
"Ahu senin arkadaşın Verda, senin abisine karşı olan hislerini bilmesine rağmen bunu yapmamalıydı."
Davetiyeyi yatağın üstüne bırakıp saçlarımı geriye attım.
"Anne, Burak geçmişte kaldı."
"O çocuk yüzünden neler yaşadığını unutmadım."
Bedenim anında gerildi. Annemin sözleri ardından zihnim, yıllar önce yaşanan anılarla doldu. Bir gece telefonuma bilinmeyen bi
