Yanağıma çarpan nefesi, kulağıma dolan sesi tüylerimi ürpertirken gözlerim dolmuştu.
Çırpınmaya başladım, tutuşunu sıkıştırırken açılan kapıdan içeri soktu beni. Apartmanın kapısı kapanırken korku öyle yoğundu ki damağımdaki tadını alabiliyordum. Titreyen bedenimi asansörün içine tıkıp katın düğmesine bastı. Çaresizce çırpınmaya devam ederken gülmeye başladı.
"Kes debelenmeyi, bir işe yaramayacak."
Duran asansörden inerken saçımı tutup sertçe çekmeye başladı.
"Şimdi o kapıyı aç. Yoksa buradan cesedin çıkar."
Saçlarımı öyle sert çekmeye başladı ki derim sızım sızım sızladı. Kapıyı onun zorlaması ve tehditleri üzerine açarken, beni içeri itip kapıyı kapattı. Çığlık atmaya çalışırken elini yine ağzıma bastırdı, çığlıklarım içimde yankılanırken boşa bir çabayla elinden kurtulmaya çalıştı
