"Ellerine sağlık Serçe. Gerçek bir ev sofrası olmuş. Ellerine sağlık..."
Yine aynı hitabı duyuyordu kulakları. Ne de hoş çıkıyordu ağzından. Elleri ise narin bir çiçeğin yaprağını okşar gibi saçlarını okşamıştı usulca. Kızın kalbi kaburgalarına sığmaz bir çabayla atmaya başlamıştı. Kirpiklerine kadar titrediğini hissetti Esme.
Alpay ise kızı şaşkınlığıyla baş başa bırakmıştı. Çoktan ellerini yıkamış masaya kurulmuş yemeye başlamıştı bile. Esme'yi ne hale getirdiğinin farkında bile değildi belli ki.
İştahla masaya oturup tadına baktı makarnanın. Klasik bir salçalı makarnaydı aslında. Ama öyle lezzetliydi ki. Kendisi de yapıyordu evde makarna. Aynı makarna ve malzemelerle kesinlikle ikisinden çok başka makarnalardı yaptıkları. Kızın ellerinde sihir olmalıydı. Başka açıklaması olamazdı.
