Araba: Merhamet Maskesi Emir, Mina’nın başı cama yaslanıp bilinci tamamen kapandığında arabayı sağa çekti. Motorun çalışmaya devam etmesine izin verdi. Arka kapıyı açtığında, Esila ablasının kucağında büzülmüş, korkuyla titriyordu. Emir’i görünce ağlamaya hazırlandı ama Emir parmağını dudaklarına götürdü. "Şşş... Korkma ufaklık." Sesi o kadar yumuşak, o kadar güven vericiydi ki, bir bebek bile bu tonun altındaki tehlikeyi sezemezdi. Emir, Esila’yı nazikçe kucağına aldı. Bebek, yabancı bir kokuyla –pahalı parfüm ve soğuk deri kokusuyla– karşılaşınca huzursuzlandı ama Emir’in tutuşu profesyoneldi. Ön yolcu koltuğunu tamamen arkaya yatırdı. Yumuşak deri koltuğu bir yatak haline getirdi. Esila’yı oraya bıraktı. Ardından üzerindeki siyah ceketini çıkardı. Ceket hâlâ vücut ısısını taşıyo

