Orman Evi Cem’in adım sesleri, ahşap merdivenlerde bir idam kararının ayak sesleri gibi yankılandı. Her basamakta gıcırtı daha da artıyor, Mina’nın kalbindeki korkuyu tetikliyordu. Mina, Esila’yı kucağına bastırdı. Ninniyi kesmişti. Artık sadece nefes sesleri ve yaklaşan fırtına vardı. Kapı, gürültülü bir tekmeyle açıldı. Kilit, ahşap çerçeveden fırladı. Cem eşikte duruyordu. Elinde silahı yoktu ama gözleri silahtan daha öldürücüydü. Yüzündeki damarlar gerilmiş, sakin maskesi tamamen düşmüştü. "Beni sattın," dedi. Sesi bağırmıyordu; fısıldıyordu ama bu fısıltı, bir çığlıktan daha korkutucuydu. "Kendi evimde. Kendi sistemimde." Mina, Esila’yı arkasına alarak ayağa kalktı. Titrememeye çalıştı. "Ben sadece hayatta kalmaya çalışıyorum Cem. Senin bana öğrettiğin gibi." Cem içeri gi

