İzmir: Sessizliğin Kırıldığı An Emir’in titreyen elleri telefonun ekranında gezindi. “155’i arıyorum. Hemen mali şubeye bildirmeliyiz. Bu para nereden geldiyse, başımızı yakacak!” Sesi, o güne kadar Ela’nın duyduğu o güvenli, sakin tondan çok uzaktı. Panik, Emir’in yüz hatlarını değiştirmiş, onu tanınmaz bir hale getirmişti. Ela, bir refleksle uzanıp Emir’in bileğini tuttu. “Hayır!” dedi, sesi beklediğinden daha sert çıkmıştı. Emir şaşkınlıkla ona döndü. “Ne demek hayır Ela? Hesabımıza milyonlarca dolarlık kaynağı belirsiz para girdi! Bu bir siber saldırı değil, bu bir komplo! Eğer biz bildirmezsek, onlar bizi bulduğunda suçlu biz oluruz!” Ela, derin bir nefes aldı. Zihni, korkunun ötesinde bir hızla çalışıyordu. Cem’i tanıyordu. Eğer Cem bu parayı buraya gönderdiyse, bu sadece b

