Genç kız öğrendiklerinin şoku ile arabasını deli gibi sürerken tüm bedeni titriyordu. Bir an önce anne ve babası ile yüzleşmek için eve gitmek istiyor ve bunun için arabayı olabildiğince süratli kullanmaya çalışıyordu. Sonunda üç katlı büyük villanın kapısına geldiğinde duraksamıştı. Arabadan inmeden önce kendisini sakinleştirmeye çalışırken, öğrendiklerinin gerçek olmamasını, tüm hayatının yalandan ibaret olmamasını diliyordu. Arabadan inerek içindeki öfkeyle büyük eve doğru yaklaşırken en son evden ayrıldığı anı hatırlamadan edemedi. O gün en büyük acısını yaşadığını düşünse de asıl acıyı şuanda çekiyordu.
Onun geldiğini gören hizmetçilerden biri koşarak yanına gelerek “Songül hanım hoş geldiniz!” derken Songül hiçbir şey söylemeden evin salonuna doğru ilerlemişti. “Murat bey!” sesini
