"Kalp ne zaman kapısını açtığını sahibine belli etmez... Ne zaman ki kırılmaya, kuş gibi çırpınmaya başlar o zaman geç kaldığını fark eder!"
Güneşin parlak ışıkları gözlerine vururken bedeninde farklı bir yorgunluk vardı. Derin bir iç çekerken yatağında döndüğünde ise bir şeylerin ters gittiğini anlamıştı. Korkuyla yutkunurken gözlerini açmaya cesaret edemiyordu. Sonunda hafif bir kıpırdı hissettiğinde ise tüm bedeni ürpermişti. Gözlerini hafif aralayarak arkasını dönmek için cesaret bulduğunda ise gördüğü yüz karşısında dehşetle gözlerini açmıştı. Ağzını sıkıca kapayarak sesinin dışarıya çıkmasına engel olmuştu. Beyni yaşadığı şokla çalışmaz durumdayken genç adam kıpırdanarak kolunun tekini genç kadının beline dolamıştı. Songül kıpırdayamıyordu. Gece yaşadıkları bir bir aklına geldikçe
