Herkesin bildiği gibi ölüler de, mezarlar da insanları beklemez. Haliyle ölümler de beklemez. Bekleyen sadece insanlardır. Ölüme çok derin anlamlar yükleyen, başına gelen her haltı şiirsellikle süsleyen insanlar. Yok olup gitmeyi kabullenmeyen, direnen zavallılar. Halbuki ölüm de, bardak, kitap ya da ağaç gibi sadece bir kelime. Koskoca ömürde sadece bir detay, bazen de küçük bir leke. Bu düşünceleri destekler gibi Victor Hugo; "Hem ölüm dediğin nedir ki?" der. "Kötü bir an, bir geçiş ücreti, pek azdan hiçe geçiş."...
Birey olarak milyarcasının içinde yaşayan, göçüp giden milyarcasından sonra gelen yada kıyamate kadar yaşayacak olan milyarca insandan sadece bir tanesi değil miyiz? Bir zerre bile değil düşününce, sadece hiç.
Ama bizi değerli kılan bir şeyler var. Mesela kurduğumuz aile, d
