Delal
Babam, beni zincirlerle bağlı bıraktığı ahırdan çıkarken arkasını bile dönmeden konuştu,”Yıllar önce onun atına binerken de görmüşler seni…”
O an, içimde bir şey koptu.
O günü daha dün gibi hatırlıyorum. Reber’in gerçek yüzünü ilk gördüğüm günü. Zinar’ın, “Sana Gule Delal getireceğim,” deyip dağa çıktığı ve bir daha geri dönmediği günü.
Benimse, “Nasıl olsa sonra görürüm,” diyerek eve dönmeye karar verdiğim günü. Reber’den kaçmak için.
O gün… ve sonraki günler… saatlerce bekledim.
Zinar gelmedi.
Evlerine gittim. Kapıları devrilmişti, yerlerdeydi. Ocak sönmüş, taşları soğumuştu. Günlerdir yanmadığı belliydi. Kimse yoktu.
Sonra yine Üç Kayalar’a çıktım. Oturup bekledim. Her gelen sesle başımı kaldırdım. Her gölgede bir umut… ama Zinar bir türlü çıkagelmedi.
İçimden bir şey “on
