Kıpırdayamıyordum, dışarıda ki karlar üzerime yağıyor beni an be an donduruyordu. İmkânsız bunca zaman sonra imkânsızı sapasağlam karşımda görmek…
Hayal, rüya nasıl düşünürsem düşüneyim onlardan biri olmalıydı ya da çıldırmıştım. Hayal gülümsüyordu. O özlediğim yüzü gülüşü, gözleri canlı gibi karşımdaydı…
“Yavuz kendine gel aşkım”
“Aşkım, aşkım mı?”
Hayallerimde böyle konuşturmuyordum, aramızda ki dört beş adımı kapadım ona dokunmalı gerçek mi hayal mi olup olmadığını anlamalıydım. Elimi çekinerek uzattım parmaklarım tenine değdi sıcacıktı… Elimi avucuna alıp yanağına bastırdı “Gerçeğim sevgilim”
Koptum resmen kendimi kaybettim aylar sonra ona dokunmak sarılmak, hayal ettiğim kokusunu tekrar içime çekmek… Kollarımla sıkıca sardım gelmişti bir şekilde bana geri dönmüştü…
Yatağın üzer
