“Sakin ol Yavuz”
Yerimden ne zaman kalktığımın genç adamın gömleğinin yakasını tuttuğumun farkında bile değildim, Polat’ın uyarısıyla ellerimi gevşetip Necdet’in yakasını düzelttim, korku dolu gözlerle bakıyordu. Üflesem uçacak gibi zayıf ufak tefek biriydi biraz sert davransam yere yıkılırdı.
“Özür dilerim birden heyecan yaptım, nerede lütfen söyle”
“Benden uzak durursan söylerim”
İsteğini ikiletmedim geriye çekildim, izin ister gibi patronuna baktı…
“Hadi be çocuk anlat artık” Sabrım kalmamıştı, susulmasına katlanamıyordum. Yüzüne kocaman gelen kalın camlı gözlüklerini parmağının ucuyla geriye itip çokbilmiş edasıyla boş bulduğu sandalyeye oturdu. Dirseklerini masaya yaslayıp parmaklarını birbirinin içine geçirdi. Tanrım yerden bitmeyi şu an öldürebilirdim oyalanıp duruyordu.
“Nec
