Elimde sıkı sıkıya tuttuğum telefonu açarak herhangi bir mesajın olup olmadığını kontrol ettim. Henüz ne mesaj ne de arama vardı. Adımlarımı yaya geçidine yönlendirip trafiğe takılmış araçların içinden caddenin karşısına geçtim. Adımlarım oldukça sakin ve temkinliydi. Kolumdaki mat siyah saate baktığım da söylediği saate henüz otuz dakika vardı.
Verdiğim kararın doğruluğu yanlışlığı tartışılırdı. Fakat bana göre yapılabilecekler arasında en mantıklısı buydu.
Kafeler sokağına girdiğinde kalbim benden bağımsızca hızlı atmaya başlamış, nefes alışveriş düzenim bozulmuştu. Fazla heyecanlaydım.
Bahsettiği kafenin isminin yazılı olduğu kafe görüş alanıma girdiğinde, yaptığımı birkez daha sorguladım.
Bilinmeyen yani Ildır gereksizinin mesajıyla, kimseye haber vermeden buraya kadar gelmiştim. P
