O cümle zihnime kazınmış gibiydi.
"Nisan Erdemir, benim nişanlımdır."
Atlas'ın ses tonu hâlâ kulağımda çınlıyordu.
Yatağın ucuna oturmuş, saatlerdir elimde telefonla aynı ekrana bakıyordum.
Atlas canlı yayında beni savunduğunda içimde tuhaf bir şey kıpırdamıştı. Hem şok, hem bir tür güven.
Ama neden?
Neden böyle bir yalan söyledi?
Neden herkesin önünde nişanlım dedi?
"Belki… belki sadece beni korumak istedi," dedim kendi kendime.
Ama bu kadar büyük bir yalan… bir oyun muydu gerçekten?
Atlas Karaca gibi biri neden böyle bir risk alsın?
Telefon elimdeydi. Ekranı defalarca açıp kapattım. Atlas'ın ismi orada, her seferinde biraz daha yakındı parmağıma. Aramak istedim, neden bunu yaptığını sormak için…
Neden beni bu kadar güçlü savunduğunu, neden “nişanlım” dediğini sormak istedim.
