Melike, telefonun ekranına baktığında elindeki kahve fincanı titredi.
Baran'dan mesaj gelmişti. Numarayı silmişti ama o numara, silinmeden önce son bir kez ekrana düşmüştü — yeni bir hat, yeni bir numara. Ama o cümleler tanıdıktı. O ses tanıdıktı.
"Melike. Biliyorum zarfı yaktığını. Biliyorum artık benden kaçıyorsun. Ama ben gitmedim. Gidemiyorum. Seninle konuşmam lazım. Son kez. Sadece son kez."
Melike mesajı okudu. Cevap vermedi. Telefonu masaya koydu ve mutfakta volta atmaya başladı. Baran'ın o "son kez" kelimesi — kaç kez söylemişti bunu? Kaç kez "son kez" demişti ve her seferinde bir sonraki kez gelmişti?
İkinci mesaj geldi. "Cevap vermesen de geleceğim Melike. Gidecek yerim yok. Ceyda beni de sattı. Erkan'ın adamları peşimde. Senden başka kimse yok."
Melike telefonu eline aldı.
