“Şey...” nereden başlayacaktım? Daha doğrusu ne anlatacaktım veya ne yapacaktım? Kahretsin iki dakika da ne yapmıştı bana böyle?
“Ney, güzelim?” Güzelim lafını çok sevdiğimi söylemiş miydim? Tabii ki de o söylediği için seviyorum dememiştim.
“Ne anlatacaktım ki?” Dedim bilinçsizce. Kıkırdayarak bu sefer burnunu burnuma sürttü.
“Barlas ile çevirdiğiniz oyunu.” Kısık sesi ile beni daha çok baştan çıkarırken kendimi ona daha çok yaslar vaziyette bulmuştum.
“He o mu?” Diyerek kafamı çapraz bir şekilde eğdim. Bu sefer dudakları dudaklarıma daha yakındı.” Barlas’la sahte sevgiliyiz ya, İlkiz’i üzmek için yapıyoruz.” Dedim ve daha sonra ne dediğimi fark ettim. Bunu fark etmemin nedeni de Zehir’in sırıtan yüzüydü. “Ne? Bir dakika!” Dedim hemen kolları arasından çıkmaya yeltenirken ama o buna e
