"Ekin!" Gözlerimi kapatıp sadece bir kaç saniye de olsa, onun hiç var olmadığını düşündüm. Allah'ım, düşüncesi bile mükemmeldi. "Sinir diyorduk."
"Sakin bir insanım aslında." dediğim dudağımı bükerken. Şu sağ tarafımdaki kalemi gözüne saplarsam, yemin ederim pambık gibi bile olurdum.
"Neden o zaman?" Seri katil miyim? Suçumu mu itiraf ettirmeye çalışıyorsun oğlum? Ne neden? Rehber hocasısın sen, ne diye kırmızı odadaki kırmızı ceketli hatun sanıyorsun ki kendini durup dururken?
"Neden derken?"
"Bu sinirin kaynağı."
"Babam."
"Ne?"
"Genler diyorum."
"Babanla bir sorunun yok yani."
"Yakışıklı olması dışında mı? Yoo." deyip güldüm. Saçma sapan senaryolar kuruyordu kafasında çatlak herif.
"Peki sorunun kiminle? Kavga ettiğin arkadaşın ile mi sadece?"
"Kavga mı? Haa, saçını başını yol
