"Baba..." "Ben demedim. Annen önerdi. Yemin ederim." diyerek ellerini havaya kaldıran babama bakıp kahkaha attım. O kadar da korkunç değildim ama ya. Ne diye 1,20'lik, elinde 1,50 bıçakla gezen Chucky görmüş gibi davranıyordu herkes. "Ne var? Delirdi iyice. Yalan mı?" Pardon, herkes demişim. "Deli miyim anne ben?" "Akıllı mısın annem? Hangi akıllı insan çocuğun sırasına ablasının protez bacağını bırakır?" "Onu Demir'e yapmıştım. Sayılmaz ki. Barıştım ben onunla. Saymam ki. Bana ne." Omzumu kaldırıp indirdiğimde, babamın kahkaha atmamak için kendisini zor tuttuğunu gördüm. Annem karışmasa bunu kandırması kolaydı da... Anneler kızlarına kanmıyordu işte. "Ablan gelmeden kapansın bu konu Ekin." "Sahi lan, ablam nerde?" Dayım da yok. Tövbeler olsun. "Lan mı?" "Lan mı? Ayıp ama baba. Ka

